Spjallaðu við starfsmann _

Vinsamlegast kynntu þig með nafni og netfangi.

Hleður spjall...
Spjallaðu við starfsmann
Skip to content

Tæplega 100 handrit gefin handritasafni

    Tæplega 100 handrit gefin handritasafni

    Í byrjun janúar bárust handritasafni 94 handrit að gjöf. Þau hafa að geyma rímur, riddarasögur og síðari tíma fornaldarsögur, flest skrifuð á tímabilinu 1870­­–1910 eða þar um bil, en einnig nokkur eldri. 

     

    Í safninu má sjá handbragð ýmissa þekktra skrifara á borð við Níels skálda Jónsson (1782–1857), Gísla Konráðsson (1787–1877) og Björn Sveinsson (1844-1932). Þá má víða sjá nöfn fyrri eigenda og ýmis spássíuskrif þeirra.

     

    Handritin komu upphaflega úr safni Bjarnhéðins Jónssonar járnsmiðs í Reykjavík (1876–1920). Bjarnhéðinn starfrækti járnsmíðaverkstæði að Aðalstræti 6B sem hann hafði keypt af lærimeistara sínum, Sigurði Jónssyni frá Hliðsnesi (1843–1935). Þar var jafnframt heimili þeirra hjóna, Bjarnhéðins og eiginkonu hans, Guðrúnar Jónsdóttur (1868–1947) og tveggja dætra þeirra. Bjarnhéðinn lést aðeins 44 ára gamall og keyptu þá Markús Ívarsson (1884–1943) og Bjarni Þorsteinsson (1897–1938) verkstæðið af ekkjunni og nefndu það Héðinn til minningar um Bjarnhéðinn. Það fyrirtæki er enn starfandi í dag.

     

    Bjarnhéðinn var mikill bókamaður og bókasafnari og átti stórt safn rímna, prentaðar og óprentaðar, einnig riddarasögur og síðari tíma fornaldarsögur, sumt skrifað með hans hendi.

     

    Tveimur árum eftir andlát Bjarnhéðins eignaðist Landsbókasafn níu handrit úr dánarbúi hans (Lbs 1935–1936 4to og Lbs 2079–2087 8vo). Árið 2000 bárust handritasafni svo tíu handrit úr safni Bjarnhéðins frá Blindravinafélaginu. Þaðan höfðu þau borist frá hjónunum Fríðu Bjarnhéðinsdóttur (1908–1994) og Tómasi Jónssyni pípulagningameistara (1910–1996), en Fríða var dóttir Bjarnhéðins og Guðrúnar. Fríða og Tómas voru barnlaus og höfðu arfleitt félagið að eigum sínum. Þau handrit hafa nú safnmarkið Lbs 5540–5543 4to og Lbs 4842–4847 8vo. Þess má geta að prentaðar bækur úr safni Bjarnhéðins mynduðu frumstofninn í Borgarbókasafni Reykjavíkur, en þær voru keyptar til safnsins árið 1922 sem þá hét Alþýðubókasafn Reykjavíkur. 

     

    Nú þegar rúm 100 ár eru liðin frá andláti Bjarnhéðins hefur stór hluti af handritasafni hans því sameinast á ný í handritasafni Landsbókasafns Íslands – Háskólabókasafns. Nú tekur við skráning handritanna á handrit.is. Safnið þakkar þessa rausnarlegu gjöf og minnir á að það tekur fegins hendi á móti handritum og einkaskjölum nú sem endranær, skráir þau og varðveitir til notkunar og rannsókna.